Σάββατο βράδυ και κανονίζουμε να βγούμε. Έχω ρίξει την ιδέα για Γκάζι ή Ψυρρή. Προσωπικά προτιμούσα Γκάζι, Ψυρρή είχα βγει την Παρασκευή. Τελικά καταλήξαμε στο Κολωνάκι, ο καθένας από την παρέα για τους δικούς του λόγους.
Εγώ πάλι πέρασαν πολλές ώρες για να μπορέσω να καταλάβω γιατί πήγα. Πολλές ώρες γεμάτες απίστευτα νεύρα και θυμό. Για να σας βάλω και στο κλίμα μαζί θα ήταν και ένας gay φίλος φίλων. Καθόμαστε που λέτε στο τραπέζι, παραγγέλνουμε τα ποτά μας και αρχίζει η κατρακύλα...
Λοιπόν έχω απέναντι μου έναν άνθρωπο που τον βρίσκω αρκετά συμπαθητικό και τι κάνω? Είμαι σίγουρος πως για τις πρώτες δύο ώρες έβγαζα το προφίλ του ορισμού του ομοφοβικού... Είχα κάτσει πίσω στην καρέκλα, είχα σταυρώσει τα χέρια και πρέπει να είχα πάρει μια φάτσα απίστευτης ξινίλας...
Καθόμουν που λέτε στην καρέκλα και σκεφτόμουν: τώρα τι κάνουμε? Δείχνουμε το ενδιαφέρον μας ή κρυβόμαστε για άλλη μια φορά ώστε να μην καταλάβει κανένας τίποτα? Και εγώ τι επέλεξα? Το ίδιο που επέλεγα τόσα χρόνια, το δεύτερο... Μεγάλη απογοήτευση όμως...
Για ώρες έβλεπα να του την πέφτει το γκαρσόνι και νευρίαζα... Τελικά την άλλη μέρα κατάλαβα ότι δεν μου έφταιγε το γκαρσόνι που την έπεφτε στο φίλο φίλων αλλά ο εαυτός μου. Το γκαρσόνι τι έκανε? Αυτό που στην τελική θα έπρεπε να κάνω και εγώ...Είδε κάτι που του άρεσε, και όπως είναι λογικό και επόμενο, άπλωσε το χέρι και το πήρε...εγώ από την άλλη πλευρά έκατσα πίσω στην καρέκλα και απολάμβανα το θέαμα...
Όταν ξύπνησα ήταν αργά...Φεύγουμε που λέτε από το Κολωνάκι και πάμε πλατεία Μαβίλης. Και συνεχίζετε το πανηγύρι. Τι έκανα και τι είπα μέσα στα νεύρα μου ούτε που θυμάμαι... Το μόνο σίγουρο είναι πως όλοι πρέπει να κατάλαβαν πως είχα σκυλιάσει με το ραντεβού που έκλεισε με το γκαρσόνι, όλοι πέρα από αυτόν... Έπρεπε να καταλάβω πως είχα χάσει το παιχνίδι για να ξυπνήσω. Το μόνο σίγουρο είναι πως φεύγοντας το βράδυ όλοι έμειναν με την απορία: τελικά αυτός είναι ή δεν είναι?
Ήθελα να ξέρα πότε θα μπορέσω να ξεπεράσω αυτό το πρόβλημα μου, να δίνω σημασία στο τι θα πουν οι άλλοι αν καταλάβουν ότι είμαι gay. Πότε θα καταλάβω πως δεν πρέπει να ντρέπομαι γι αυτό που είμαι....
Δύσκολο πράγμα το Coming Out τελικά.......
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
loipon,
gia na mi ginei sirial kati poly aplo, an sou aresei kati deiksto! ayto bebaia exei kai to risko tis xylopitas, alla den mporoume na ta exoume ola! episis min memfesai toso ton eauto sou! polles fores to enstikto mas, mas leei pos kai pote na kinithoume, opote isos kai na min itan i katallili stigmi!!!!!
p.s kai giati einai asximo na bgazoume ta neyra mas otan den mporoume na kanoume kati allo i na eimaste paratirites? ETSI MATHAINOUME. den tha skasoume kiolas bre adelfe!
p.s.s telika i plateia mabili se exei simadepsei.....
Δημοσίευση σχολίου