Προχτές το βράδυ έπινα μπύρες με μια φίλη σε μια βεράντα κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Κάτι οι μπύρες, κάτι η ψυχολογία μου, κάτι ο Ξυλούρης στο ράδιο πιάσαμε πάλι τις φιλοσοφικές συζητήσεις..... Ποιος είμαι, τι κάνω, που πάω κλπ.....
Κάποια στιγμή η κουβέντα έφτασε και στο θέμα φιλία... Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως δεν έχω κανένα straight φίλο άνδρα...και πως με αυτούς, με τους οποίους έκανα παρέα στο παρελθόν , είχαμε χαθεί και από δική μου υπαιτιότητα.
Δεν το είχα σκεφθεί ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή αλλά με όσους straight άντρες δημιουργούσα ισχυρό φιλικό δεσμό, ήταν όλοι άντρες με τους οποίους θα τολμούσα να πω πως ήμουν κατά κάποιο τρόπο ερωτευμένος...Ήταν άντρες που μου άρεσαν πάρα πολύ και που μου έβγαζαν περίεργα αισθήματα... Ήθελα να είμαι δίπλα τους στα προβλήματα τους, ήμουν πάντα εκεί γι αυτούς.
Και για μένα κανένας... Μέχρι προσφάτως έβραζα μόνος μου στο ζουμί μου...Γιατί; Γιατί έτσι είχα επιλέξει... Να είμαι μόνος μου. Και τι κατάλαβα; Τίποτα.... Πέρασαν τόσα χρόνια χωρίς έναν άνθρωπο να μπορώ να πω μια κουβέντα...
Ευτυχώς που άργησα να πάω στο στρατό και έτσι στα 30 μου είχα αρκετό χρόνο να σκεφτώ. Να βάλω τη ζωή μου κάτω και να δω που πηγαίνω...Και που πήγαινα; Ντουγρού ή για το Δαφνί ή για να πέσω από καμιά γέφυρα... Και που να τρέχεις στη γέφυρα Ριου-Αντιρίου, είναι και ακριβά τα διόδια.....
Και τότε τα είδα όλα ξεκάθαρα μπροστά μου, σαν κάποιος να τράβηξε την κουρτίνα που τα έκρυβε τόσα χρόνια... Τα πράγματα ήταν πολύ απλά...Ήμουν ομοφυλόφιλος, gay, πούστης πείτε το όπως σας βολεύει... αλλά ήμουν και ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν και όλα τα προηγούμενα χρόνια...και αν οι φίλοι μου, κατά κύριο λόγο φίλες μου, με αγαπούσαν πραγματικά θα έπρεπε να με γνωρίσουν πάλι από την αρχή...να καταλάβουν τι ακριβώς έκανα όλα τα προηγούμενα χρόνια...Και αν όντως με αγαπούσαν δεν θα τρόμαζαν με αυτό που θα τους έλεγα αλλά θα χαίρονταν γατί επιτέλους θα καταλάβαιναν γιατί τόσα χρόνια ήμουν μόνος....
Και δεν έχω παράπονο...Όλες στάθηκαν όχι μόνο αντάξιες των προσδοκιών μου αλλά και κάτι παραπάνω...
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΑ 32 ΜΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΖΩΝΤΑΝΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ.....ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΙΔΙ.....
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.......
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Εισαι τυχερος που εχεις τετοιους ανθρωπους στη ζωη σου..
Τωρα σκεφτομαι οτι ουτε εγω εχω str8 φιλους αντρες!
Τεσπα..
Καλως ορισες στην μπλογκοσφαιρα!
:)
Σε ευχαριστώ Naya...
Όντως, αν και το κατάλαβα αργά ειμαι πολύ τυχερός...
kai oi dyo eiste tyxeroi, arkei na mathete na empisteyeste tous anthropous...............
Και εμείς είμαστε τυχερές που σε έχουμε όλα αυτά τα χρόνια στη ζωή μας...Δηλαδή τι περίμενες...Ξαφνικά να αλλάξει ο τρόπος που σε βλέπουμε; Μετά από τόσα χρόνια...Μπαααα....
d
Δημοσίευση σχολίου