Μερικές σκέψεις απλώς...

Και ας επανέλθω σε αυτό που σας έλεγα χτες για την παρέα στο διπλανό τραπέζι. Ήταν που λέτε δύο αγόρια και τέσσερα κορίτσια και είχαν πιάσει μια κουβέντα για την ομοφυλοφιλία. Από ότι φαίνετε είναι αγαπημένο θέμα γιατί ο κάθε στερημένος βγάζει τα απωθημένα του και το παίζει παντογνώστης. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως οι δύο νεαροί είχαν παθιαστεί με τη συζήτηση ενώ οι κοπελιές απλά παρακολουθούσαν κρατώντας μια πιο διαλλακτική στάση....

Ποίος ξέρει; Ίσως επειδή μπορεί και κάποια μέρα να γεννήσουν έναν gay, να είναι πιο «θετικές» απέναντι στο θέμα...

Και που λέτε λοιπόν εκεί που πίνω τον καφέ μου ακούω τον έναν από τους δύο να λέει πως οι ομοφυλόφιλοι είναι σεξουαλικά διεφθαρμένοι και πως έχουν γίνει ομοφυλόφιλοι γιατί έχουν υποστεί έναν βιασμό, τις περισσότερες φορές ομαδικό, στο παρελθόν....

Και λέω ο φτωχός πλην τίμιος gay «ΕΜΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΔΕ ΜΕ ΒΙΑΣΕ ΚΑΝΕΝΑΣ», ούτε όταν ήμουν μικρός ούτε τώρα που μεγάλωσα....

Απλά γιατί δεν μπορεί αυτός, και ο κάθε τύπος σαν αυτόν, να καταλάβει πως ίσως έτσι γεννήθηκα....Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δεν ερεθίστηκα ποτέ με γυναίκα, μα ποτέ...δεν είχα ποτέ την απορία μέχρι τώρα να πάω με γυναίκα....

Και αυτό που με συγχύζει περισσότερο είναι πως αφήνουμε αυτές τις αντιλήψεις να μας βασανίζουν μια ζωή. Κάτι τέτοιες απόψεις με έκανα να φτάσω στα 31 για να καταλάβω ποιος είμαι και τι θέλω στη ζωή μου. Βέβαια θεωρώ πως είμαι από τους σχετικά τυχερούς, γιατί έστω και στα 31 άνοιξα την πόρτα της ντουλάπας μέσα στην οποία είχα κλειστεί και άρχισα να βγαίνω σιγά σιγά έξω....